Archive for March, 2011

Laos News: Baby born with wings! Doctor injured!

March 31, 2011

Vientianne: Breaking news from the capital of Cambodia. Or is it Laos? Never mind!

A baby, born with suspected spinal defects, surprised medical staff by unfurling two wings and flying into the faces of midwives and other medical staff.

“She exhibited normal signs,” said one doctor. “Then she fluttered up and smashed my teeth,” he added, mumbling and clutching his shattered face. 

Hospital staff attempted to restrain the infant and forty three died in the operation

The winged baby is still at large but has been spotted at various dairy farms sucking cows dry and then ripping their udders off.

“There’s no cause for alarm,” said Patchporn, an illterate pork ball in soup vendor on Soi 14, don’tgiveashit, Bangkok. “I’ve not seen it so never mind.”

 HUGH PAXTON’s BLOG: If you see a winged baby abusing and mutilating cows please send us money. Now! Pounds, dollars, even Euros! We need your help!

Thai Days: Feet Ignite!Spontaneously!

March 31, 2011

Horrified family members watched their feet ignite as they made their way to the local noodle shop.

“Three people caught fire. Their feet caught fire, it was hard to put the flames out because they were in the canal. They wisely jumped into the canal to put their feet out,” said a police spokesman.

“It was sad that the canal was so polluted that it caught fire and many boats loaded with explosives and smuggled gas were also involved in the blaze.” he added.

A Senior Government Minister said “People whose feet catch fire really aren’t our responsibity. We are busy buying defective second hand submarines for the Thai Navy.”  


Nepal: Yeti found in laundry basket

March 31, 2011

A Yeti was found, gagged and tied in a laundry basket at Kathmandu’s international airport yesterday

The Yeti had been drugged and arresting officers said that it was destined for Libya labelled as a sardine shipment.

The man responsible for its shipment initially denied all knowledge of the Yeti but subsequently admitted that there might have been “a mistake.” Despite being shot several times, he refused to elaborate.

He remains in custody. The Yeti is receiving medical care at an undisclosed facility and is believed to be recovering its strength. 

HELP THE YETI! Send money to this blog ASAP! We need to feed it yaks and small children! Pounds and dollars are best! Bless you all!


ET Testicle hits remote village in Mongolia: Hundreds left homeless!

March 31, 2011

A testicle, variously estimated by experts as weighing at least three to four tonnes, smashed into the normally peaceful tribal herders village of Bhollcc- ckzzz.

Eye witnesses stated that the incoming object was testicular in shape and that thankfully nobody sustained injury.

A small crater is currently off limits to curious onlookers as local authorities attempt  to isolate the incoming gonad and appeal for international aid.

“It’s a bit early to say quite what this extra-terrestrial testicle thought it was doing. But we have had a narrow escape,” said a representative of one agency.

Anybody wishing to send relief funds should contact this Blog.Pounds or US favoured.

You will, of course, get a receipt.

Thanks for caring!

Thai Days: “It’s mammoth.” Yeah,right!

March 31, 2011

Police arrested a man in posession of 3 kg of ivory in Nakhon Sawan. His claims that some of the ten pieces of tusk were mammoth were unconvincing. Mammoths don’t live in thailand. And never have.

This twerp’s arrest is part of a new police crackdown on ivory smuggling and elephant poaching. Hugh Paxton’s blog urges anybody encountering ivory salesmen or carvers contact the police. After they’ve been busted they’ll have to think of a better excuse. The mammoth ploy is a bust. In all senses of the word.

Thai Days: Floods in the South

March 31, 2011

Hugh Paxton’s Blog travel advisory: heavy floods and landslides are ongoing in Thailand’s deep south. A lot of disruption, three people killed by landslide in Krabi region, Royal Thai navy evacuating tourists, flights cancelled then restored, train services limited, some roads closed or impassable. Best to stay away. Useful telephone numbers for more info: Disaster Prevention and Mitigation Department Hotline – 1784. State Railway of Thailand Hotline  – 1690 (website: Transport Co (inter-provincial bus services) 1490. Thai Airways – 02-356-1111. Bangkok Airways – 02-265-5868.

Surviving earthquake: Advice on the Triangle of life

March 30, 2011

Here is some advice that sounds useful to anybody who lives in an earthquake zone.

จากบทความของดัก คอบบ์ เรื่อง “สามเหลี่ยมชีวิต”

Edited for MAA Safety Committee brief
เรียบเรียงสำหรับการสรุปให้คณะกรรมการด้านความปลอดภัย MAA

My name is Doug Copp. I am the Rescue Chief and Disaster Manager of the American Rescue Team International (ARTI), the world’s most experienced rescue team. The information in this article will save lives in an earthquake.

ผมชื่อ ดัก คอบบ์ ผมเป็นหัวหน้าหน่วยกู้ภัยและผู้จัดการด้านพิบัติภัยของทีมกู้ภัยนานาชาติแห่งสหรัฐฯ ซึ่ง
เป็นทีมกู้ภัยที่มีประสบการณ์มากที่สุดในโลก ข้อมูลในบทความนี้จะช่วยชีวิตคนในกรณีแผ่นดินไหว

I have crawled inside 875 collapsed buildings, worked with rescue teams
from 60 countries, founded rescue teams in several countries, and one of
the United Nations experts in Disaster Mitigation for two years. I have
worked at every major disaster in the world since 1985.

ผมเคยคลานเข้าไปในตึกที่ถล่มมา 875 ตึก เคยทำงานกับหน่วยกู้ภัยจาก 60 ประเทศ ก่อตั้งหน่วยกู้ภัย ในหลายประเทศ และเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญด้านการอพยพผู้คนกรณีเกิดพิบัติภัยขององค์การ สหประชาชาติมา 2 ปี ผมได้ทำงานกับพิบัติภัยใหญ่ๆ ในโลกมาตั้งแต่ปี 1985

In 1996 we made a film, which proved my survival methodology to be correct. We collapsed a school and a home with 20 mannequins inside. Ten mannequins did “duck and cover,” and the other ten mannequins used my “triangle of life” survival method. After the simulated earthquake, we crawled through the rubble and entered the building to film and document the results. The film showed that there would have been zero percent survival for those doing duck and cover; and 100 percent survivability for people using my method of the “triangle of life.”

เมื่อปี 1996 เราได้ทำภาพยนต์ขึ้นมาเรื่องหนึ่งซึ่งได้พิสูจน์ว่าวิธีการรักษาชีวิตของผมถูกต้อง เราได้
ถล่มโรงเรียนและบ้านที่มีหุ่นมนุษย์ 20 ตัวอยู่ภายใน หุ่น 10 ตัว “มุดและหาที่กำบัง” และอีกสิบตัวใช้วิธีการรักษาชีวิตแบบ “สามเหลี่ยมชีวิต” ของผม หลังจากแผ่นดินไหวทดลอง เราคลานผ่านซากปรักหักพังและเข้าไปในตึกเพื่อถ่ายภาพและเก็บข้อมูลของผลที่ เกิด ในภาพยนต์แสดงให้เห็นว่าอัตราการอยู่รอด ของพวกที่มุดและหาที่กำบังคือศูนย์ และโอกาสรอด 100% สำหรับพวกที่ใช้วิธี “สามเหลี่ยมชีวิต” ของผม

This film has been seen by millions of viewers on television in Turkey and
the rest of Europe, and it was seen in the USA, Canada and Latin America on the TV program.

ภาพยนต์ชุดนี้ได้ผ่านสายตาของผู้ชมโทรทัศน์เป็น ล้านๆ คนในตุรกี และส่วนที่เหลือของยุโรป เคยออกอากาศทางโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกา แคนาดา

The first building I ever crawled inside of was a school in Mexico City
during the 1985 earthquake. Every child was under its desk. Every child was crushed to the thickness of their bones. They could have survived by lying down next to their desks in the aisles.

ตึกแห่งแรกที่ผมได้คลานเข้าไปคือโรงเรียนแห่ง หนึ่งในเมืองเม็กซิโกซิตี้ในแผ่นดินไหวปี 1985 เด็กทุก คนอยู่ใต้โต๊ะเรียน เด็กทุกคนถูกอัดแบนจนกระดูกแหลก พวกเขาอาจจะมีชีวิตรอดด้วยการนอนราบกับพื้น
ตรงบริเวณทางเดินข้างๆ โต๊ะเรียนของตัวเอง

At that time, the children were told to hide under something. Simply
stated, when buildings collapse, the weight of the ceilings falling upon
the objects or furniture inside crushes these objects, leaving a space or
void next to them. This space is what I call the “triangle of life”. The
larger the object, the stronger, the less it will compact. The less the
object compacts, the larger the void, the greater the probability that the
person who is using this void for safety will not be injured.

ในเวลานั้น เด็กๆ ได้รับคำแนะนำให้หลบใต้อะไรบางอย่าง อธิบายอย่างง่ายๆ เมื่อตึกถล่ม น้ำหนัก
ของเพดานที่ตกลงมาบนสิ่งของหรือเครื่องเรือนที่อยู่ภายในจะทับทำลายสิ่งของเหล่านั้น เหลือที่ว่างหรือ
ช่องว่างข้างๆ มัน ที่ว่างเหล่านี้คือสิ่งที่ผมเรียกว่า “สามเหลี่ยมชีวิต” สิ่งของชิ้นยิ่งใหญ่ ยิ่งแข็งแรง
โอกาสถูกทับอัดยิ่งน้อย โอกาสที่สิ่งของถูกทับอัดยิ่งน้อย ช่องว่างก็จะยิ่งใหญ่ขึ้น

The next time you watch collapsed buildings, on television, count the
“triangles” you see formed. They are everywhere. It is the most common

ครั้งต่อไปที่คุณดูอาคารที่ถล่มในโทรทัศน์ ลองนับ “สามเหลี่ยม” ที่เกิดขึ้นที่คุณเห็นดู มันทีอยู่เต็มไปหมดทุกที่ เป็นรูปทรงที่เห็นได้มากที่สุดอยู่ทั่วไป


1) Almost everyone who simply “ducks and covers” when buildings collapse are crushed to death. People who get under objects, like desks or cars, are crushed.

1) เกือบทุกคนที่ “มุดและหาที่กำบัง” เมื่ออาคารถล่มถูกทับอัดจนตาย คนที่เข้าไปอยู่ใต้สิ่งของ อาทิ

2) Cats, dogs and babies often naturally curl up in the fetal position.
You should too in an earthquake. It is a natural safety/survival instinct.
You can survive in a smaller void. Get next to an object, next to a sofa,
next to a large bulky object that will compress slightly but leave a void
next to it.

2) แมว หมา และเด็กทารก โดยธรรมชาติมักจะขดตัวในท่าเหมือนอยู่ในครรภ์มารดา คุณควรทำเช่น
กันในกรณีแผ่นดินไหว มันเป็นสัญชาติญาณเพื่อความปลอดภัย/รักษาชีวิต คุณสามารถมีชีวิตรอดในช่อง
ว่างที่เล็กกว่า ไปอยู่ข้างๆ สิ่งของ ข้างเก้าอี้โซฟา ข้างของหนักๆ ชิ้นใหญ่ๆ ที่จะบี้แบนไปบ้างแต่ยัง
เหลือที่ว่างข้างๆ มันไว้

3) Wooden buildings are the safest type of construction to be in during an earthquake. Wood is flexible and moves with the force of the earthquake. If the wooden building does collapse, large survival voids are created. Also, the wooden building has less concentrated, crushing weight. Brick buildings will break into individual bricks. Bricks will cause many injuries but less squashed bodies than concrete slabs.

3) อาคารไม้เป็นสิ่งก่อสร้างที่ปลอดภัยที่สุดที่จะอยู่ภายในขณะแผ่นดินไหว ไม้มีความยืดหยุ่นและเคลื่อน ตัวตามแรงของแผ่นดินไหว ถ้าอาคารไม้จะถล่มจะเกิดช่องว่างขนาดใหญ่เพื่อช่วยชีวิต และอาคารไม้
ยังมีน้ำหนักทับทำลายที่เป็นอันตรายน้อยกว่า อาคารอิฐจะแตกพังเป็นก้อนอิฐมากมาย ก้อนอิฐเหล่านี้
เป็นสาเหตุของการบาดเจ็บ แต่จะทับอัดร่างกายน้อยกว่าแผ่นคอนกรีต

4) If you are in bed during the night and an earthquake occurs, simply roll
off the bed. A safe void will exist around the bed. Hotels can achieve a
much greater survival rate in earthquakes, simply by posting a sign on the back of the door of every room telling occupants to lie down on the
floor, next to the bottom of the bed during an earthquake.

4) หากคุณกำลังนอนอยู่บนเตียงตอนกลางคืนและเกิดแผ่นดินไหว เพียงกลิ้งลงจากเตียง ช่องว่างที่
ปลอดภัยจะเกิดรอบๆ เตียง โรงแรมจะสามารถเพิ่มอัตราผู้รอดชีวิตจากแผ่นดินไหวได้ โดยเพียงติด
ป้ายหลังประตูในทุกห้องพักบอกให้ผู้เข้าพักนอนราบกับพื้นข้างๆ ขาเตียงระหว่างแผ่นดินไหว

5) If an earthquake happens and you cannot easily escape by getting out the door or window, then lie down and curl up in the fetal position next to a sofa, or large chair.

5) หากมีแผ่นดินไหวเกิดขึ้นและคุณไม่สามารถหนีออกมาง่ายๆ ทางประตูหรือหน้าต่าง ก็ให้นอนราบและ ขดตัวในท่าทารกในครรภ์ข้างๆ เก้าอี้โซฟาหรือเก้าอี้ตัวใหญ่ๆ

6) Almost everyone who gets under a doorway when buildings collapse is
killed. How ? If you stand under a doorway and the doorjamb falls forward or backward you will be crushed by the ceiling above. If the doorjamb falls sideways you will be cut in half by the doorway. In either case, you will be killed!

6) เกือบทุกคนที่อยู่ตรงช่องประตูตอนตึกถล่มไม่รอด เพราะอะไร? หากคุณยืนอยู่ตรงช่องประตูและวง กบประตูล้มไปข้างหน้าหรือข้างหลัง คุณจะโดนเพดานด้านบนตกลงมาทับ หากวงกบประตูล้มออกด้านข้าง
คุณจะถูกตัดเป็นสองท่อนโดยช่องประตู ไม่ว่ากรณีไหน คุณไม่รอดทั้งนั้น!

7) Never go to the stairs. The stairs have a different “moment of
frequency” (they swing separately from the main part of the building).The
stairs and remainder of the building continuously bump into each other
until structural failure of the stairs takes place. The people who get on
stairs before they fail are chopped up by the stair treads – horribly
mutilated. Even if the building doesn’t collapse, stay away from the
stairs. The stairs are a likely part of the building to be damaged. Even if
the earthquake does not collapse the stairs, they may collapse later when
overloaded by fleeing people. They should always be checked for safety,
even when the rest of the building is not damaged.

7) อย่าใช้บันไดเด็ดขาด บันไดมี “ช่วงการเคลื่อนตัว” ที่แตกต่างไป
(บันไดจะมีการแกว่งแยกจากตัวอาคาร) บันไดและส่วนที่เหลือของตัวอาคารจะชนกระแทกกันอย่างต่อเนื่อง
บันได–ถูกแยกส่วนอย่างน่าสยดสยอง ถึงอาคารจะไม่ถล่มก็ควรอยู่ห่างบันไดไว้ บันไดเป็นส่วนของ
อาคารที่มีโอกาสถูกทำให้เสียหาย ถึงแม้แผ่นดินไหวจะไม่ได้ทำให้บันไดถล่ม มันอาจถล่มในเวลาต่อมา เมื่อรับน้ำหนักมากเกินไปจากคนที่กำลังหนี มันควรได้รับการตรวจสอบความปลอดภัยเสมอ ถึงแม้ส่วนที่

8 Get near the Outer Walls Of Buildings or Outside Of Them if possible.
It is much better to be near the outside of the building rather than
the interior. The farther inside you are from the outside perimeter of the
building the greater the probability that your escape route will be

8 ไปอยู่ใกล้กำแพงด้านนอกของอาคารหรือออกจากอาคารถ้าเป็นไปได้ จะเป็นการดีกว่ามากที่จะอยู่
ใกล้ส่วนนอกของอาคารมากกว่าจะอยู่ที่ส่วนในของอาคาร คุณยิ่งอยู่ลึกเข้าไปหรือไกลจากบริเวณภาย
นอกของอาคารมากเท่าไหร่ โอกาสที่ทางหนี้ของคุณจะถูกปิดกั้นยิ่งมีมาก

9) People inside of their vehicles are crushed when the road above falls in
an earthquake and crushes their vehicles; which is exactly what happened
with the slabs between the decks of the Nimitz Freeway. The victims of the San Francisco earthquake all stayed inside of their vehicles. They were all killed. They could have easily survived by getting out and sitting or lying next to their vehicles. Everyone killed would have survived if they had been able to get out of their cars and sit or
lie next to them. All the crushed cars had voids 3 feet high next to them, except for the cars that had columns fall directly across them.

9) คนที่อยู่ภายในรถยนต์ถูกทับอัดเมื่อถนนด้านบนตกลงมาเพราะแผ่นดินไหวและทับรถ ของพวกเขา นี้เป็น สิ่งที่เกิดขึ้นกับแผ่นคอนกรีตระหว่างชั้นของถนนหลวงนิมิทซ์ ผู้เคราะห์ร้ายทั้งหมดจากแผ่นดินไหวที่ซาน

ฟรานซิสโกอยู่ในรถของตัวเอง พวกเขาตายทั้งหมด พวกเขาสามารถมีชีวิตรอดได้ง่ายๆ ด้วยการออกจากรถและนั่งหรือนอนราบอยู่ข้างๆ รถตัวเอง คนที่ตายทุกคนอาจรอดได้ถ้าพวกเขาสามารถออกจากรถ
และนั่งหรือนอนราบอยู่ข้างรถตัวเอง รถที่ถูกทับอัดทุกคันมีช่องว่างสูง 3 ฟุตอยู่ข้างๆ ยกเว้นรถที่ถูกเสาคานตกทับกลางคันรถ

10) I discovered, while crawling inside of collapsed newspaper offices and
other offices with a lot of paper, that paper does not compact. Large
voids are found surrounding stacks of paper.

10) ผมค้นพบ–ขณะที่คลานเข้าไปในซากสำนักงานหนังสือพิมพ์และสำนักงานอื่นที่มีกระดาษจำนวน
มาก–ว่ากระดาษไม่อัดตัว จะพบช่องว่างขนาดใหญ่รอบๆ กองกระดาษที่เรียงทับซ้อนกัน

Spread the word and save someone’s life.

Is there a God?

March 30, 2011

Is there a God?

I knew this question would come up.

And I was very happy that when it did come up my wife was with me.

“Ask your Mummy.”

Midori, my wife, as always the diplomat, said “Many people think so.”

Annabel (aged seven): “I’m a Christian.”

Me: “Good. Go to sleep.”

Annabel: “I am not a Christian.”

Me: “Fine. Go to sleep.”

Annabel: ” There’s no God.”

Me: “OK, fine. Go to sleep.”

Annabel: “Can you read me four more pages of Tintin in Tibet?”

Me: “Out of the f……ng question. I’ve already read you six pages! Go to sleep!”

Annabel: “Where is God?”

Me: “Ask Mummy!!!”

Annabel: “I’m not a Christian.”

Me: “Fine. Go to sleep.”

Annabel: “I’m a Christian.”

Me: “Make your bloody mind up! Any more of this bullshine and I’m going  to smash you over the head with your pillow.”

 A brief, violent pillow fight ensues.

The little swine pulls some of her kung fu moves. We should never have enrolled her on that kung fu course. The mosquito net collapses. I take a first rate kick in the snout.

Me: “Now will you go to sleep?”

Annabel: “Why is there a God?”

Mummy: “Can you both stop this? I’m trying to work.”

Me: “I didn’t start it. She started it!”

Annabel: “God’s not real.”

Me: “When your mummy and I got married we went to a church and it was a beautiful church and very old and dignified and as I entered the church I felt…”

Mummy: “Why don’t you shut up? She’s gone to sleep.”  

Here ended our first theology discussion.

I reeled downstairs and watched Clockwork Orange.

Thai Days: “Wild Weather Grips The Nation”

March 29, 2011

Wild Weather etc…. was a Bangkok Post headline. There have been floods. Escaped crocodiles. I’m not sure how wild the weather is eleswhere but here in Bangkok Hugh Paxton’s Blog rates it as very cold for Thailand. Check for more.



Guatemala: Turtle Diary

March 28, 2011



Hugh Paxton’s Blog is lying in a restless, one might say vicious, hammock on the Pacific coast of Guatemala waiting for nesting sea turtles to leave the crashing surf. There’s a volcano erupting inland. Raindrops as big as pennies are rattling off the palm-frond roof of our shelter. Lightning is tearing the night sky apart.

“Is it usually like this?” I yell across to Colum Muccio.

Muccio should know. He has been working with ARCAS, a Guatemalan conservation organisation for years. Many years!

“Usually like what?” he yells back.

“Like apocalypse! And why is this b****dy hammock trying to throw me on my b****dy head?”

Muccio’s answer is drowned out by a thunderclap.

My eagerness to conduct a nocturnal beach patrol dwindles. This is real tropical rain. Drenches you in seconds. Floods roads. Washes away defoliated mountain slopes. Drowns sea turtle beach patrols.

Then, abruptly, someone turns off the tap. The silence is deafening – for about 30 seconds. Then, as if a conductor has twitched a baton, there is a concerted explosion of insect orchestrals from the mangroves behind us.


The actual location of Hawaii (that’s Hawaii, Guatemala, as opposed to that other place in the Pacific) is as striking as as its storms and shrieking insects. The turtle beaches are black volcanic sand cut off from the mainland by a mangrove-lined canal that is main road, bath and larder to local fishermen. Similar mangrove canals follow the coast as far down as El Salvador hosting a rich and idiosyncratic wildlife population: basilisks or “Jesus lizards” walk – or more accurately scuttle- on water using their flat webbed feet, and four eyed fish among others.

BLOG ED NOTE: The evolutionary four eyes plan is cunning. It enables the fish to keep two wary eyes on avian predators above while keeping two alert eyes focused on potential prey and predators below the water’s surface.

But I digress. Back to the plot!


ARCAS runs two volunteer programmes; there is a wildlife rescue and rehabilitation centre on the shore of Lake Petenista near the ancient ‘lost’ Mayan city state of Tikal, in the jungles of Peten near the Mexican border. And there is this turtle hatchery (complemented by caiman and green iguana breeding facilities) in Hawaii.

Volunteers are not just welcome but needed. They pay a nominal sum for bed and board.

The beaches of Hawaii suffer a problem common throughout Central America. Poaching.

Turtle eggs are regarded – yes, you are probably ahead of me on this one – as an aphrodisiac.

“Guatemala’s human population is growing at nearly three percent a year, so aphrodisiacs are the last thing this country needs,” Muccio says wryly, “and this beach is technically a protected area so we shouldn’t have to be doing this at all.”

He hauls himself out of his hammock. “Oh for a perfect world! Let’s go and meet the crowds.”

Crowds may be overstating the case somewhat, but, despite the recent torrents, the beach has more people on it than I ever saw during the day – hueveros (egg collectors) one and all.

Two old men wobble past on bicycles proving an exception to the general rule: Egg poachers mainly seemed to operate alone, heads turning sheepishly away from us as we passed.

Muccio isn’t a policeman (from Washington DC he isn’t even Guatemalan) so stopping hueveros is not an option. Also they’ve got machetes and not a few smell of Venado, a vicious sort of local gin that aids bad temper.

Instead of becoming involved in blood drenched beach brawls, ARCAS has hit on a pragmatic, if less than perfect, agreement with local hueveros: They are asked to hand in 12 eggs, roughly ten percent of a nest load, to the protected hatchery. According to Muccio, about 50 percent comply with the egg agreement.


…is ‘finders keepers’.

 First one to a nest takes all. Hence our patrol. If we get there first – well, it will be 120 olive ridley turtle eggs in the bag, into the nursery and then, once hatched, into the sea.

There the little fellahs will have to run the usual sea turtle gauntlet of shrimp trawlers, pollution, bull sharks, ghost nets lost by fishermen, etc. before eventually returning to their birth beach to lay the next generation. How any of them make it is frankly beyond me.

Still, at least we are giving them a start in life. Before the ARCAS operation began, not one single nest escaped the hueveros. Every egg was taken. Truck loads of eggs headed inland. This ultimately self-defeating practice was only made possible for as long as it was by the sea turtle’s extraordinarily long life span.

 “The key to success is to watch the sand just above the surf line for tracks,” Muccio explains. “Follow the tracks and you’ve got your nest. Easy.”

 As we plod along the beach, the din of the surf is our constant companion.

Turtles aren’t.

 One hour later – zip. Nada. My initial alertness fades. My thoughts wander towards the profound. Why the bloody hell am I doing this when I could be in bed? Why do I care about sea turtles? Why does Muccio care about sea turtles? The man could have a comfy well-paid job in the States instead of an incredibly unpaid job in Guatemala. Why have I signed up for two weeks of this slog?

And then the utterly profound! What will we be having for breakfast!

Hours pass. Still no turtles. Just one emptied nest. A hole in the beach, a wound in the world. Turtle tracks and human footprints.    


Breakfast turns out to be cold beer, bananas and chilli shrimps. No eggs. It happens at 4:30 a.m. And after it is done I hit the hammock like a hammer, which of course bounces me straight out again.  After hitting the floor like a hammer I fall asleep.

IN RETROSPECT: Precious Moments.

 The fortnight I spent on the beach passed swiftly. Days were spent dozing in the hammock, surf too rough and currents too weird for swimming, heat beating the black sand, too hot for naked feet at high noon.

There were moments of great beauty: sitting on the wonky wooden Hawaii dock watching the four eyed fish watching for herons above and fishy business below,. Pelicans on patrol. Sunset firing the mangrove canal’s water, fishing bats flitting low above the glowing surface. Flotillas of water hyacinth drifting slowly, slowly past. The jewelled eyes of a young caiman.

There were moments of of great excitement: finally finding a nesting ridley before a huevero, waiting patiently for her to finish her lay. What seemed to be tears were running down her cheeks. Muccio explained something technical about salt glands, but watching the turtle at her strenuous, ancient, fragile work I decided to stick with the tears interpretation.

There were moments of great optimism: the huevero who turned up with 50 eggs for the hatchery. The visit to a local school-run hatchery just down the coast, the children’s eyes gleaming with pride as they released hatchlings.

There were moments of great ugliness: two men in Chicago Bulls t-shirts, reeking of Venado (that vile rot gut I mentioned earlier), hauling a female off her nest before she could scrape sand back to cover it.

The turtle made no effort to regain the sea. Just lay there on the sand making feeble flicking motions with her flippers, water from her eyes driving narrow channels through the sand that caked her cheeks.

Local rules on this one. We watched them take every egg. We helped the turtle make it back to her sea. After dawn we waited for the two men to bring us the agreed ten percent of their raid. We waited in vain.

The last night in Hawaii was again split by storm. The volcano’s glow had faded. Quite a fortnight! And I finally got the hang of my hammock!       



BLOG ED NOTE: Colum Muccio is our Hugh Paxton blog Guatemala columnist. Noteworthy for not actually having time to really submit any columns. ARCAS remains doing what it does. He remains doing what he does. And he remains not earning much. But he keeps his Guatemalan wife in re-fried beans and his kids are doing good. The turtles are still coming back to the beach. The struggle goes on. If you are feeling rich and generous (Bill Gates! Can you hear me????) a donation would help! If you are interested in sea turtles read anything written by Archie Carr. A great start!

%d bloggers like this: